Każdy, kto uczy się programowania neurolingwistycznego, jest świadomy potęgi wzorców. Niniejsza książka przekazuje w Twoje ręce ponad 200 wzorców, dobranych ze względu na ich wartość i przydatność. Vaknin podaje prawidła NLP w formie zwięzłej i treściwej - bez nudnych dywagacji i anegdotek o niczym.

Wzorce, techniki i metody umieszczone w tym podręczniku:

• zostały starannie dobrane, opisane w sposób jasny i precyzyjny;
• cieszą się uznaniem środowiska NLP;
• wskazują po kolei konkretne kroki, gotowe do wykorzystania przez szerokie grono czytelników, w tym osoby posiadające podstawową wiedzę z dziedziny NLP;
• uwzględniają aktualną wiedzę w takich dziedzinach, jak psychoterapia czy teoria uczenia się.

Swish Pattern

Człowiek szukający poczucia bezpieczeństwa, choćby tylko w sferze psychiki, przypomina kogoś, kto odrąbałby sobie nogi po to, by zastąpić je protezami, które nie sprawią mu bólu ani nie przysporzą kłopotów.

- Henry Miller

AUTORAMI  TEGO  WZORCA  SĄ Richard  Bandler  i  John Grinder.

Przełam  schemat  myślenia  lub zachowania,  który  pojawia  się  odruchowo, i zastąp go schematem zasobnym.  Wykorzystaj  Swish  Pattern w rozwiązywaniu takich problemów, jak uwalnianie  się od nałogu  tytoniowego, panowanie nad złością, występowanie przed publicznością, a także nerwowość,  brak  pewności  siebie i niska samoocena. Swish Pattern jest najpopularniejszą  i  najczęściej  stosowaną techniką NLP.

W ogólnym zarysie:  Swish Pattern

Krok 1. Rozpoznanie odruchowej reakcji

Krok 2. Określenie impulsu wywołującego negatywny obraz

Krok 3. Dodanie obrazu zastępczego

Krok 4. Błyskawiczna podmiana obrazów

Krok 5. Powtórzenie procesu

Krok 6. Sprawdzenie rezultatu

Krok 1. Rozpoznanie odruchowej reakcji

Rozpoznaj odruchową reakcję (myśli, odczucia lub obrazy, które pojawiają się, kiedy zastanawiasz się nad trudną sytuacją). Wybierz  obraz  zastępczy  (coś inspirującego, choćby swój naprawdę dobry wynik),  który  pomoże wywołać pozytywny stan. Wyobraź  sobie  samego  siebie w  obrazie  zdysocjowanym  (zajmij trzecią pozycję percepcyjną, jakbyś oglądał samego siebie występującego w filmie). Wzmocnij jego submodalności, aby stał się maksymalnie sugestywny.

Krok 2. Określenie impulsu wywołującego negatywny obraz

Odkryj, co każe Twojemu umysłowi tworzyć negatywny obraz  lub wywoływać negatywne  zachowanie. Zapytaj samego siebie, co poprzedza niekorzystny lub niepożądany stan. Tym  razem  potrzebny Ci  będzie obraz  zasocjowany  (zajmij  pierwszą pozycję percepcyjną, czyli patrz własnymi oczami) tego, co dzieje się tuż przed tym, zanim podejmujesz niepożądane działanie. Pamiętaj, że należy myśleć w kategoriach  submodalności,  aby  uzyskać szczegółowy ogląd całej sytuacji. Pełni ona funkcję impulsu, który wywołuje niezasobny stan.

Krok 3. Dodanie obrazu zastępczego

Umieść obraz zastępczy w rogu negatywnego obrazu. Wyobraź  sobie małą, mającą  rozmiary  znaczka  pocztowego  wersję sceny zastępczej w dolnym rogu negatywnej sceny.

Krok 4. Błyskawiczna podmiana obrazów

Błyskawicznie  zamień  obrazy  miejscami. Wprowadzaj zmiany na obu obrazach  jednocześnie,  z  coraz większą prędkością.  (Jeśli  masz  już  pewną wprawę, możesz to zrobić z dwoma kluczowymi submodalnościami naraz). Zamieniając  obrazy  miejscami, zmniejszaj  negatywną  scenę  i  odsuwaj ją jak najdalej. Z kolei pozytywny obraz przybliżaj  i powiększaj,  aby  szybko  i  całkowicie zastąpił negatywną scenę. Wyobraź  sobie,  że  pozytywny obraz - ze świstem - zajmuje swoje miejsce. Na  początku  prawdopodobnie będziesz to robić wolno, a podmiana potrwa kilka sekund. Z czasem dzięki powtarzaniu będziesz przeprowadzać cały  proces  coraz  szybciej,  aż  nauczysz  się  podmieniać  obrazy  niemal natychmiast.

Krok 5. Powtórzenie procesu

Po  każdej  zamianie  obrazów  miejscami oczyszczaj swój umysł. To bardzo ważne. Zrób to, myśląc o czymś innym, choćby o swoim ulubionym kolorze albo o tym, co masz w planach. Pamiętaj,  aby  zarówno  podczas zamiany  obrazów  miejscami,  jak i w czasie przerw spokojnie oddychać. Zamień obrazy  miejscami  5  do 10 razy; za każdym razem powtarzaj kroki od 3. do 5. Zorientujesz się, że osiągnąłeś cel, kiedy  napotkasz  pewne  trudności z utrzymywaniem negatywnego obrazu.

Krok 6. Sprawdzenie rezultatu

Spróbuj  ponownie  wywołać  ograniczającą myśl  lub ograniczające  zachowanie. Zwróć uwagę na to, jak trudno Ci to  przychodzi  (o  ile  ich  wywołanie nie jest wprost niemożliwe). Zauważ, że teraz musisz najpierw pomyśleć, jak wywołać daną myśl lub dane  zachowanie;  straciły  one  bowiem odruchowy charakter. Jeśli uważasz, że mogą one powrócić, wykonaj Swish Pattern ponownie za dzień lub dwa, a potem jeszcze raz za tydzień.

Dodatkowa rada

Możesz zamieniać miejscami obrazy, wykorzystując  inne  submodalności zamiast  tych,  które  uwzględniono w powyższym przykładzie. Możesz zamieniać miejscami obraz kolorowy  z obrazem  czarno-białym, obraz trójwymiarowy z obrazem płaskim,  pojedynczą  klatkę  z  całym  filmem  lub dowolne inne przeciwstawne submodalności. Kluczem  do  sukcesu  jest  poznanie i przeanalizowanie dostępnych moćliwości. Niektórzy  natychmiast  zareagują na zamianę miejscami submodalności rozmiaru i lokalizacji; uważa się je za wiodące submodalności. Innym jednak może odpowiadać odmienne  rozwiązanie,  dlatego miej otwartą  głowę,  a  jeśli  wykonywany według  instrukcji  Swish  Pattern  nie przynosi  oczekiwanych  rezultatów, sprawdź  kolejne  wiodące  submodalności.

Oto  co  na  temat  Swish  Pattern mówią  inni  trenerzy  NLP  -  Steve Andreas i Charles Faulkner w książce NLP. Nowa technika osiągania sukcesów:

Swish Pattern to bardzo prosty i skuteczny sposób umo4liwiaj5cy stworzenie obiektywnego i korzystnego wizerunku własnego przynosz5cego natychmiastowe rezultaty w konkretnych, kłopotliwych sytuacjach [...]. Nigdy nie wiesz z góry, co zrobisz następnym razem, gdy znajdziesz się w sytuacji podobnej do tej, która sprawia Ci kłopoty.